حجاب و برترین پوشش

چکیده

آلاله  مشهدزاده

دانشجوی کارشناسی زبان و ادبیات فارسی

حجـاب مسـاًله ای اســت که هر انسـانی چه مسلمـان و چه غیـــر مسلمان، چه زن و چه مرد نیاز به آن را احســاس می کند.

هدف از این مقاله نشان دادن سیر حجاب از بدو نزول آن در قرآن و حد وحدود آن و تاًثیراتی که در جامعه و در فرهنگ غنی ادبیات ایران از آغاز پیدایش اسلام در ایران بوده است.

در فصل آخر این مقاله دیدگاه اندیشمندان و شخصیت های جهان که غیر مسلمان هستند درباره ی حجاب به اختصار بیان شده است.

کلید واژه: حجاب، برترین پوشش، قرآن، ادبیات فارسی، اندیشمندان جهان

پلی خواهم ساخت از رنگین‌کمان
به بلندای چارقد مهتاب
و قایقی از جنس حریر
تا سرمای دریا در وجودم رخنه کند
کلبه‌ای خواهم ساخت
از پیچک و یاس
تا که هر لحظه سرمست بویش شوم
و دری از جنس هوا
تا که میزبان هر مهمانی گردد
باغچه‌ای خواهم ساخت
از شعر و غزل
تا زیبایی‌ات را به ابیات کشند
و درختی از جنس آیینه می‌کارم
تا که باد موهایش را در آن شانه کند
قلبی خواهم ساخت از جنس بلور
تا به همه چیز از پشت نقاب شیشه‌ای بنگرد
و دلی از جنس آب
تا تصویرت را همان‌گونه که هستی به تصویر بکشد
نه پشت آن نقاب کهنه‌ای که پنهان شده‌ای

نبودن حریم میان زن و مرد و آزادی معاشرتهای بی بندوبار ، هیجانها و التهابهای جنسی را فزون می‏بخشد و تقاضای سكس را به صورت یك عطش روحی‏ و یك خواست اشباع نشدنی در می‏آورد . غریزه جنسی ، غریزه‏ای نیرومند ، عمیق و " دریا صفت " است ، هر چه بیشتر اطاعت شود سركش‏تر می‏گردد ، همچون آتش كه هر چه به آن بیشتر خوراك بدهند ، شعله ورتر می‏شود .

 برای‏ درك این مطلب به دو چیز باید توجه داشت :

1-تاریخ همانطوری كه از آزمندان ثروت یاد می‏كند كه با حرص و آزی‏ حیرت‏آور در پی گرد آوردن پول و ثروت بوده‏اند و هرچه بیشتر جمع‏ می‏كرده‏اند حریصتر می‏شده‏اند ، همچنین از آزمندانی در زمینه مسائل جنسی یاد می‏كند . اینها نیز به هیچ وجه از نظر حس تصرف تملك زیبا رویان در یك‏ حدی متوقف نشده‏اند . صاحبان حرمسراها و در واقع همه كسانی كه قدرت‏ استفاده داشته‏اند چنین بوده‏اند.

كریستن سن نویسنده كتاب " ایران در زمان ساسانیان " در فصل نهم‏ كتاب خویش می‏نویسد : " در نقش شكار طاق بستان فقط چند تن از سه هزار زنی كه (خسرو  پرویز ) در حرم داشت می‏بینیم . این شهریار هیچگاه از این میل سیر نمی‏شد دوشیزگان و بیوگان و زنان صاحب اولاد را در هر جا نشان می‏دادند ، به حرم‏ خود می‏آورد . هر زمان كه میل تجدید حرم می‏كرد ، نامه‏ای چند به فرمانروایان اطراف می‏فرستاد و در آن وصف زن كامل عیار را درج می‏كرد . پس عمال او هرجا زنی را با وصف نامه مناسب می‏دیدند ، به خدمت می‏بردند "

ایراد دیگری كه بر حجاب گرفته‏اند اینست كه موجب سلب حق آزادی كه‏ یك حق طبیعی بشری است می‏گردد و نوعی توهین به حیثیت انسانی زن به شمار می‏رود .

می‏گویند احترام به حیثیت و شرف انسانی یكی از مواد اعلامیه حقوق بشر است . هر انسانی شریف و آزاد است ، مرد باشد یا زن ، سفید باشد یا سیاه ، تابع هر كشور یا مذهبی باشد . مجبور ساختن زن به اینكه حجاب‏ داشته باشد بی اعتنائی به حق آزادی او و اهانت به حیثیت انسانی او است‏ و به عبارت دیگر ظلم فاحش است به زن . عزت و كرامت انسانی و حق‏ آزادی زن ، و همچنین حكم متطابق عقل و شرع به اینكه هیچكس بدون موجب‏ نباید اسیر و زندانی گردد ، و ظلم به هیچ شكل و به هیچ صورت و به هیچ‏ بهانه نباید واقع شود ، ایجاب می‏كند كه این امر از میان برود .

پاسخ : یك بار دیگر لازم است تذكر دهیم كه فرق است بین زندانی كردن‏ زن در خانه و بین موظف دانستن او به اینكه وقتی می‏خواهد با مرد بیگانه مواجه شود پوشیده باشد . در اسلام محبوس ساختن و اسیر كردن زن وجود ندارد . حجاب در اسلام یك وظیفه‏ای است بر عهده زن‏ نهاده شده كه در معاشرت و برخورد با مرد باید كیفیت خاصی را در لباس‏ پوشیدن مراعات كند . این وظیفه نه از ناحیه مرد بر او تحمیل شده است و نه چیزی است كه با حیثیت و كرامت او منافات داشته باشد و یا تجاوز به‏ حقوق طبیعی او كه خداوند برایش خلق كرده است محسوب شود.

اگر رعایت پاره‏ای مصالح اجتماعی ، زن یا مرد را مقید سازد كه در معاشرت روش خاصی را اتخاذ كنند و طوری راه بروند كه آرامش دیگران را بر هم نزنند و تعادل اخلاقی را از بین نبرند چنین مطلبی را " زندانی كردن‏ " یا " بردگی " نمی‏توان نامید و آن را منافی حیثیت انسانی و اصل " آزادی " فرد نمی‏توان دانست .
در كشورهای متمدن جهان در حال حاضر چنین محدودیتهائی برای مرد وجود دارد . اگر مردی برهنه یا با لباس خواب از خانه خارج شود و یا حتی با پیژامه بیرون آید ، پلیس ممانعت كرده به عنوان اینكه این عمل برخلاف‏ حیثیت اجتماع است او را جلب می‏كند . هنگامی كه مصالح اخلاقی و اجتماعی‏ ، افراد اجتماع را ملزم كند كه در معاشرت اسلوب خاصی را رعایت كنند مثلا با لباس كامل بیرون بیایند ، چنین چیزی نه بردگی نام دارد و نه‏ زندان ، و نه ضد آزادی و حیثیت انسانی است و نه ظلم و ضد حكم عقل به‏ شمار می‏رود .

برعكس ، پوشیده بودن زن - در همان حدودی كه اسلام تعیین كرده است - موجب كرامت و احترام بیشتر او است ، زیرا او را از تعرض افراد جلف و فاقد اخلاق مصون می‏دارد .

شرافت زن اقتضاء می‏كند كه هنگامی كه از خانه بیرون می‏رود متین و سنگین‏ و با وقار باشد ، در طرز رفتار و لباس پوشیدنش هیچگونه عمدی كه باعث‏ تحریك و تهییج شود به كار نبرد ، عملا مرد را به سوی خود دعوت نكند ، زباندار لباس نپوشد ، زباندار راه نرود ، زباندار و معنی‏دار به سخن خود آهنگ ندهد . چه آنكه گاهی اوقات ژستها سخن می‏گویند ، راه رفتن انسان‏ سخن می‏گوید ، طرز حرف زدنش یك حرف دیگری می‏زند .

شك نیست كه هر چیزی كه موجب تحكیم پیوند خانوادگی و سبب صمیمیت رابطه زوجین گردد ، برای كانون خانواده مفید است و در ایجاد آن باید حداكثر كوشش مبذول شود . و بالعكس هر چیزی كه‏ باعث سستی روابط زوجین و دلسردی آنان گردد به حال زندگی خانوادگی‏ زیانمند است و باید با آن مبارزه كرد.

اختصاص یافتن استمتاعات و التذاذهای جنسی به محیط خانوادگی و در كادر ازدواج مشروع ، پیوند زن و شوهری را محكم می‏سازد و موجب اتصال بیشتر زوجین به یكدیگر می‏شود.

فلسفه پوشش و منع كامیابی جنسی از غیر همسر مشروع ، از نظر اجتماع‏ خانوادگی اینست كه همسر قانونی شخص از لحاظ روانی عامل خوشبخت كردن او به شمار برود ، در حالی كه در سیستم آزادی كامیابی ، همسر قانونی از لحاظ روانی یك نفر رقیب و مزاحم و زندانبان به شمار می‏رود و در نتیجه كانون‏ خانوادگی براساس دشمنی و نفرت پایه‏گذاری می‏شود.

علت اینكه جوانان امروز از ازدواج گریزانند و هر وقت به آنان پیشنهاد می‏شود ، جواب می‏دهند كه حالا زود است ، ما هنوز بچه‏ایم ، و یا به عناوین‏ دیگر از زیر بار آن شانه خالی می‏كنند همین است . و حال آنكه در قدیم یكی‏ از شیرین‏ترین آرزوهای جوانان ازدواج بود . جوانان پیش از آنكه به بركت‏ دنیای اروپا كالای زن اینهمه ارزان و فراوان گردد ، " شب زفاف را كم از تخت پادشاهی " نمی‏دانستند.

ازدواج در قدیم پس از یك دوران انتظار و آرزومندی انجام می‏گرفت و به‏ همین دلیل زوجین یكدیگر را عامل نیكبختی و سعادت خود می‏دانستند ، ولی امروز كامجوئیهای جنسی در غیر كادر ازدواج به‏ حد اعلی فراهم است و دلیلی برای آن اشتیاقها وجود ندارد.

معاشرتهای آزاد و بی‏بند وبار پسران و دختران ، ازدواج را به صورت یك‏ وظیفه و تكلیف و محدودیت در آورده است كه باید آن را با توصیه‏های‏ اخلاقی و یا احیانا - چنانكه برخی از جراید پیشنهاد می‏كنند - با اعمال زور بر جوانان تحمیل كرد.